Kopfkino – Ester van de Wiel

'Monster' van zakken op metro luchtroosters, Joshua Allen Harris

Maandagavond weer naar een Kopfkino-avond geweest. Het onderwerp paste perfect binnen het werk voor het ontwerpvak op de Academie (interventies op de ZigZagRoute tijdens de IABR) en eigenlijk was deze avond dan ook ‘verplicht’ voor iedereen. Een opkomst van drie was dan ook zeer laag.
Van de Wiel werd geïnterviewd door AIR Foundation voorzitter Patrick van der Klooster. Ik ken het werk van haar enkel van het veld in Rotterdam Noord, Nu Hier. Op dit veldje kunnen omwonenden activiteiten organiseren zoals BBQen, kerstboomstallen en groente verbouwen. Het andere werk kwam kort voorbij en ook al was dit eigenlijk gelijk aan de info op haar website, toch leuk om hier en daar wat achtergrond te horen. De filmpjes die ze volgens het vaste stramien van Kopfkino had gekozen waren oud. Zelf gaf ze al aan dat de selectie uit 2008 stamde en hierdoor waren de meesten al overbekend. Het goede eraan was haar introductie op de 3 subgroepen tijdelijke interventies. Haar onderscheid tussen interventies van hele korte duur die geen sporen na laten in de stad (bijv. Free running), naar korte interventies die een of een aantal dagen aanwezig zijn (kapper op pleintje), tot interventies die maanden en soms jaren duren was interessant.

Tijdelijkheid die door bewezen succes vaak uitmond in iets van blijvende aard. Dit is iets wat haar boeit. Interventies die semi-commercieel worden opgezet, bijv. met woningcoöperaties, om zowel het doel van de commerciële partij (bijv. geen leegstand of verloedering), als het doel van omwonenden (bijv. ‘gezelligheid’, veiligheid) als het doel van de ontwerper (bijv. moment van een lach of sociale cohesie) te behalen. Niets mis mee vind ik, misschien juist wel heel goed. Maar volgens sommigen ‘gevaarlijk’ om zo tegen het Kapitalisme aan te schurken. Tot twee keer toe vroeg Van der Klooster dan ook naar haar verleden in de Punk en het Activisme. En dat ‘schoppen tegen’ zit er volgens haar nog wel in maar op een manier die uitgaat van het samenwerken i.p.v. een NEE-cultuur. Helemaal mijn ding.

Philippe Petit in Parijs

De film was weer super. ‘Man on Wire’ gaat over Philippe Petit die als doel heeft als Koorddanser tussen de Twin Towers in NYC te lopen. Zes jaar lang staan in het teken van zijn voorbereiding en uiteindelijk doet hij het. Mooie beelden en interviews. Groot minpunt aan de man is dat hij na zijn daad zijn vrienden en vriendin, zonder wie hij dit nooit had kunnen bereiken, binnen 1 minuut dumpt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s