Schoonheid verlicht / verleidt

DDC-I organiseerde in het Kröller-Müller Museum deel 2 van de lezingenreeks Schoonheid verlicht, schoonheid verleidt. Filosoof Hein van Dongen was helaas teleurstellend. Kortweg en in mijn simpele woorden kwam het er op neer dat schoonheid niet te meten is, dat we dit ook niet via allerlei theoretische kaders moeten willen en dat we meer naar het (gezamelijke) subjectieve oordeel moeten luisteren.
Gelukkig maakte architecte Katherine Clark van MUF e.e.a. goed. Bij haar duidelijk geen ‘beauty’ bij aanvang van een ontwerptraject. Alhoewel ze niet 100% streng in de leer van vorm-volgt-functie is, is dit adagium voor haar wel degelijk de start. Het verschil zit ‘m er in dat zij aan het einde van de rit wel degelijk visie, ambacht en tijd investeerd om er een ‘mooi’ plaatje v te maken. Maar wat me misschien nog wel het meest in haar werkwijze aanspreek is het uitgebreide onderzoek bij aanvang van het ontwerpproces in combinatie met een kritische positieve houding t.o.v. de initiële vraag van de opdrachtgever. Interessante cases met veel gelaagdheid (bijv. qua historie en gebruik) als ondersteuning. Misschien toch maar in London gaan werken…..

MUF: stadsmuur l.nieuw - r.origineel

Na afloop nog even door de huidige KM tentoonstelling Windflower gelopen over de natuur, haar kwetsbaarheid en het huidige jachtige leven. Enkele zeer ‘mooie’ beelden.

Zoutvlakte Peru

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s