Ontstaan van een wand

Om te kijken of de plakken polyester die van de brok zijn gezaagd een produkt kunnen worden, ga ik een mini-versie maken van een wand. Deze wordt deels transparant en deels translucent. Ik hoop dat in de plakjes nog de schittering en kleur van het koper zichtbaar is.

Allereerst leg ik een kader op een polyester van klei. Hierdoor loopt de giethars niet van de plaat af. Dit wordt de afmeting van de wand. In deze ‘mal’ laat ik eerst een dun laagje polyester lopen. Hierdoor wordt een kant van de wand glad. Na 30 minuten leg ik plakjes polyester erop. Hierdoor zakken ze er niet meer door maar blijven ze erop liggen.
De volgende dag zijn de kleiranden gescheurd en opgekruld. Ze zijn uitgedroogd.

1e keer drogen wand met uitgedroogde kleiranden

Nadat deze eerste laag polyester twee dagen heeft gedroogd maak ik nieuwe giethars aan waardoor ik een witte pigmentpasta meng. De hoeveelheid kleur is weinig, een afgeschraapte spatel waarmee ik gelijk het polyester en de verharder door roer. Het doel van de pigmentlaag is om een translucente wand te creeren met ‘kijkgaten’ van hetzelfde materiaal maar dan transparant. Ik giet net zoveel giethars over de opliggende plakjes dat ze allemaal nog boven de polyester uitsteken. Hierdoor blijven ze niet aleen zichtbaar maar ook voelbaar terwijl de achterkant glad blijft.

2e keer drogen met witte pasta

Ook de nieuwe kleirand begint binnen een paar uur uit te drogen en te krimpen met scheurtjes als gevolg. Gelukkig is de hars al droog genoeg dat deze er niet doorheen loopt. Na 3 dagen drogen haal ik het klei weg en de ‘wand’ van de polyester onderplaat af. Het lijkt al een mooie wand te kunnen worden.

 

Translucent en transparant met voelbare plakjes

Toch benieuwd naar het effect wanneer de wand aan twee kanten glad is en de plakjes dus volledig in de wand zijn verwerkt. Hiervoor zaag ik de wand met de lintzaag in tweeën. Het gedeelte waar de plakjes uitsteken bewaar ik als vergelijking. Het andere gedeelte leg ik weer op de polyester plaat, leg er een flink hoge kleirand omheen en duw deze weer goed aan zodat er geen polyester onderdoor kan lopen. Ik maar 200 ml. polyester aan om de plakjes volledig in onder te dompelen. Dit is echter veel te weinig, het dubbele is nodig.

Als ik de volgende dag terug kom is de het hele plaatje krom naar boven getrokken. Jammer want ik wilde juist een gladde rechte wand. Ook het oppervlak is helemaal gebobbeld. Ik denk dat de kracht van de klei de flink is gekrompen en naar boven is gekruld te sterk was en het drogende polyester heeft mee getrokken.

3e keer drogen met transparante toplaag

Om een gevoel te krijgen hoe een eindproduct eruit zou kunnen zien heb ik de ‘wand’ na de 2e keer drogen (dus met witte pigment laag, maar zonder de transparante toplaat) met Photoshop in een rendering van een woonkamer gezet. De doorkijk van de transparante plakjes is nog niet wat ik had gehoopt maar het geheel ziet er toch goed uit.

interieur: met en zonder divider

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s